Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2009/3259 K.2009/4335

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 6 ]

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, toplanan ve değerlendirilen deliller ile hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Haksız fiilden kaynaklanan davalarda davanın kabulüne veya kısmen kabulüne karar verilebilmesi için sadece zararın ve B.K'nun 41. maddesinde öngörülen diğer haksız fiil unsurlarının kanıtlanması yeterli değildir. Bunlar yanında ayrıca ve özellikle haksız fiilin sorumluluğunun zorunlu unsurlarından olan uygun illiyet bağını kanıtlama yükü 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi hükmü dikkate alındığında davacı taraf üzerindedir.

Somut olaya gelince; davacı taraf davalı bankanın müşterisinden bir adet çek aldığını, çekin tahsili için muhatap bankaya ibraz edildiğinde karşılığının bulunmadığını öğrendiğini, bunun üzerine davalı bankanın dava dışı müşterisi olan borçlu hakkında icra takibi başlattığını, borçlu adına kayıtlı menkul ve gayrimenkul mal bulunamaması nedeniyle haciz işlemi yapamadıklarını, davalı bankanın çek keşidecisinin ekonomik ve sosyal durumunun belirlenmesinde özen göstermediğini, gerekli araştırmayı yapması halinde çek karnesi veremeyeceğini, bu durumda anılan çek nedeniyle zarara uğramalarının söz konusu olmayacağını öne sürerek dava açmıştır.

Yukarıda açıklanan hukuksal olgu dikkate alındığında, somut olayda davacı tarafın zararının, davalı bankanın kanun ve yönetmeliklerin kendine yüklediği basiretli ve itinalı davranma yükümlülüğünü yerine getirmeden dava dışı kişiye çek karnesi vermesinden kaynaklandığını davacı taraf kanıtlamak zorundadır.

Davacı tarafından gösterilen ve bu doğrultuda toplanan deliller doğrudan ve uygun illiyet bağını kanıtlamaya yeterli değildir.