KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2009/6900 E., 2010/4439 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Temmuz 2010
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında 101 ada 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 26, 27, 28, 29 ve 30 parsel sayılı sırasıyla; 10024.61 m2, 5149.99 m2, 6288.81 m2, 6988.61 m2, 7891.38 m2, 6658.78 m2, 6544.86 m2, 8498.18 m2, 7101.14 m2, 539.82 m2, 897.44 m2, 962.77 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve satın almaya dayanılarak davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı ... tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 101 ada 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 26, 27, 28, 29 ve 30 parsel sayılı taşınmazların davacı ...'in tutunduğu 9.9.1992 gün 46 ve 4.6.1992 gün 44 sayılı tapu kayıtlarının kapsamında kalmadığı, bir an için kapsamında kaldığı kabul edilse dahi Haziran 1318 tarih 11 ve 26.02.1329 tarih 16 sayılı tapuların kök kayıt maliki ... ...'nın 1919 tarihinde ölümünden itibaren mirasçılarının taşınmazda zilyetliğinin bulunmadığı,
taşınmazlarda davalıların bayii ... ve mirasçılarının tapu maliki ... ... mirasçılarının tapuda 1991 yılında yaptırdıkları, intikal tarihine kadar 20 yıldan fazla bir süre zilyetliğinde bulunduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.
Tapu maliki ... ...'nın ölümü ile mirasçılarının tapuda yaptıkları intikal tarihine kadar davalılar ve bayileri yönünden davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının 3402 Sayılı Kanunun 13-B-c madde hükmü gereğince hukuki değerini yitirdiğinin kabulü zorunludur. Bu nedenler ve hükümde gösterilen gerekçelere
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2009/6900, K. 2010/4439, 12 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama