KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2009/7556 E., 2010/1055 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2010
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ASKİ Genel Müdürlüğü tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:
Dava, haksız fiilden kaynaklanan ve istenen miktarda borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamında toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.
Tutanak tarihinde yürürlükte bulunan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 55/e.maddesi hükmünde, atık su aboneliği yaptırmak zorunda olup da abone olmaksızın atık suyunu kanalizasyon şebekesine verenlerden tespit edilen atık su miktarı tarifesi üzerinden 3 katı olarak tahsil edileceği belirtilmiştir.
Somut olaya gelince, davalı taraf davacının kaçak kuyu suyu kulandığını öne sürmüştür. Mahkemece kullanılan atık su bedelinin hesaplanması için bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, davalı tarafın kullandığı kaçak atık su bedelini normal tarife üzerinden ödemesi gerektiği açıklanmış, mahkemece alınan bu bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Yönetmelik hükümleri dikkate alındığında, cezalı bedel üzerinden atık su bedeline hükmedilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Dosya içeriğindeki belgelere ve yayınlanan yönetmeliğe aykırı olarak düzenlenmiş yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez.
Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, dosya yeniden önceki bilirkişiye verilerek, bilirkişiden atık su bedelinin hesaplanması konusunda ek rapor alınmalı, veya alacak miktarı mahkemece hesaplanmalı, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2009/7556, K. 2010/1055, 2 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama