Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2010/1508 K.2011/1394

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 2698 ve 2699 parsel sayılı sırasıyla 59800 ve 158900 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davacılar ... ve arkadaşları ile davalılar ... ve arkadaşlarının miras bırakanı ..., ... ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak, davalılar ... ve arkadaşlarının miras bırakanları ... ... ve ...’un payına yönelik olarak kesinleşen kadastroya karşı dava açmışlardır. Mahkemece davanın kesin önel ve kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava, niteliği ve içeriği itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne dayalı kesinleşen kadastroya karşı açılan dava niteliğindedir.

Dosya kapsamına göre davacı taraf tapu kaydına dayanarak davalıların miras bırakanı ... ve ... ...’ın payına yönelik olarak dava açmıştır. Dosyada bulunan mirasçılık belgesine göre ... ve ... ...’ın tüm mirasçıları belirlenmiş olup dava dilekçesinde tüm mirasçılara husumet yöneltilmiş ve taraf teşkili de sağlanmıştır.

Diğer yandan koşulları HUMK'un 237. maddesi hükmünde açıklanan kesin hükmün varlığından sözedilebilmesi için önceki dava ile görülmekte olan davanın taraflarının, dava konusunun ve dava sebebinin aynı olması gerekir.

Uzunköprü Kadastro Mahkemesinin 1994/13 E. 1996/162 K.sayılı ilamında davacılar Vakıflar Genel Müdürlüğü ve ... katılan davacı ..., davalılar ..., ... , ..., ... ... ve arkadaşları olup, davacıların davasının reddine karar verildiğine göre, Kadastro Mahkemesince verilen hükümde davalıların kendi aralarında bir dava görülmediğinden kesin hükmün varlığından da söz edilemez.