Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2010/2044 K.2011/229

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı H azine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında 163 ada 4 parsel sayılı 453.57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine taşınmaz üzerinde korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde kilise olduğunu taşınmazın koruma alanı sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, 163 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, taşınmaz üzerinde korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde kilise olduğu ve bu konuda kültür ve tabiat varlıklarını koruma kurulu tarafından korunma kararı alındığının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 163 ada 4 parsel sayılı taşınmazın üzerinde birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlığı niteliğinde kilise olduğu, ayrıca taşınmazın koruma alanı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nitelikteki taşınmazlar zilyetlik yoluyla iktisap edilemez.

Ne var ki, dava konusu taşınmazın tespiti kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak yapılmış ise de davalılar ... ve ... yargılama sırasında Hazine'nin temliki yoluyla oluşan Mart 1927 tarih 71 sayılı tapu kaydına da dayanmışlar ve dava konusu taşınmazın anılan bu tapu kaydının kapsamında kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Tapu kaydı mülkiyet belgesi olduğu gözönüne alındığında 2863 sayılı Yasanın 11.maddesinin somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı kuşkusuzdur.