Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2010/3691 K.2011/959

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan ve istenen miktarda borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Toplanan delillerden, davacının camping alanı olarak faaliyet gösterdiği işyerinde kaçak su kullandığının davalı idare görevlilerince 07.07.2004 tarihli tutanakla tespit edildiği, aynı yere ilişkin olarak daha önce de 13.06.2002 tarihinde kaçak su kullanma fiili nedeniyle davalı hakkında tutanak düzenlenmiş olduğu, mahkemece dinlenilen tutanak tanıklarının beyanlarında tutanağı doğruladıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece mahallinde keşif yapılarak davacı tanıkları dinlenmiş, davacı tanıkları 2002 yılında camping alanı yıkıldıktan sonra 2003 ve 2004 yıllarında da campige geldiklerini, su ihtiyacının tankerle sağlandığını ve daha sonra su saatinin bağlandığını belirtmişlerdir.

Mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda, 14.06.2002 tarihinde yapılan yıkımdan sonra camping alanında hiç bir yapılaşma veya WC inşa edilmediğini ve camping alanı olarak kullanılacak durumda olmadığını açıklamış; ikinci raporda ise, anılan tarihteki yıkımdan sonra davacının tekrar camping işlettiğine dair herhangi bir bilgi olmadığını vurgulamış, mahkemece bilirkişi raporları benimsenerek hüküm kurulmuştur.

Davacının su abonesi olmadan yoğun bir şekilde su kullanımını gerektiren işyerinde faaliyetini başkalarından temin ettiği taşıma şebeke suyu ile sürdürmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, taşıma su kullanıldığına ilişkin somut delil de sunulmamıştır.

Ayrıca, davacı işyerindeki binaların 13.06.2002 tarihinde yıkıldığının belirtilmesine rağmen, davacı ve davalı tanıklarının beyanlarında yıkım tarihinden sonraki yıllarda da davacının aynı faaliyete devam ettiğini belirtmeleri davacının kaçak su kullandığına karine oluşturmaktadır. Bu olgular gözetildiğinde davacının işyerinde kaçak su kullanarak faaliyetini sürdürdüğünün kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, davacının yönetmelik gereğince sorumlu tutulabileceği kaçak su miktarı ve kaçak su bedelinin hesaplanması konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, davalının temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.