KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2010/4706 E., 2011/2583 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2011
Karar Metni
231 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilen muhdesatlar yönünden mülkiyet olgusunu doğurur biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz ise de bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Davacı tarafın temyiz itirazı, mahkemece reddine karar verilen 1081, 1093, 1098, 1105 ve 1226 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlara yöneliktir.
İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, bir kısım muhdesatların davacı tarafından tek başına meydana getirildiğinin kanıtlanamamasına, bir kısım muhdesatlar yönünden yapılan iyileştirme gideri niteliğindeki harcamaların ise ancak eda nitelikli alacak davasına konu edilebileceği gözetildiğinde, bu yöndeki giderlerin tespitini istemekte hukuki yararın bulunmamasına göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 95,85 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 19.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2010/4706, K. 2011/2583, 19 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama