KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2010/7368 E., 2011/5791 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ekim 2011
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.
Dosya incelendi, gereği görüşüldü: İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ne var ki Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. ...’ın mirasçılarının paylarının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 25.maddesine göre belirlenmesi ve temyize konu 140 ada 7 parsel sayılı taşınmazın payları oranında mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, mirasçıların payları belirlenmeden veraseten iştirak olarak tapuya tesciline karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, dava konusu 140 ada 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazlar hakkında davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiğine göre,
dava konusu 140 ada 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazlara ait dosyada bulunan tutanak asılları ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne geri gönderilmesine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde tespit gibi tesciline karar verilmesi dahi isabetsiz,
davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de bu hususlar yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinin tümden çıkarılmasına yerine yine 2. bent olarak "Dava konusu 140 ada 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazlara ait dosyada bulunan tutanak asılları ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne geri gönderilmesine,” sözlerinin yazılmasına,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2010/7368, K. 2011/5791, 6 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama