Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2010/7421 K.2011/5663

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.

Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 140 ada 1 ve 11 parsel sayılı sırasıyla 2.785,28 m2 ve 1.765,19 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ..., 140 ada 3 parsel sayılı 432,89 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 140 ada 5 parsel sayılı 574,76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... ..., 140 ada 6 parsel sayılı 464,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 140 ada 7 parsel sayılı 304,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 140 ada 8 parsel sayılı 302,34 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 140 ada 9 parsel sayılı 294,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ...,

140 ada 10 parsel sayılı 1.249,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise davacı ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ... miras yolu ile gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazların ortak miras bırakan ... oğlu ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı ..., dava konusu taşınmazlar hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Mahkemece davanın feragat nedeniyle reddine, dava konusu 140 ada 1 ve 11 parsel sayılı taşınmazların davalı ..., 140 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı ..., 140 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı ..., 140 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davalı ..., 140 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalı ..., 140 ada 9 parsel sayılı taşınmazın davalı ..., 140 ada 5 ve 10 parsel sayılı taşınmazların ise davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, daha sonradan dava konusu 140 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı ... ... adına tapuya tesciline şeklinde tavzih kararı verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 19.4.2010 gün ve 2010/31 - 2010/32 E.-K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir.

Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkeme bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur.