Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2010/822 K.2010/2051

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, miras bırakanın İran uyruğundan olduğu ölüm tarihi itibariyle Türkiye ile İran arasında karşılıklılığın bulunmadığı, davacıların taleplerinin taşınmazlar yönünden mirasçılık belgesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç ve gösterilen gerekçe yasal düzenlemelere ve dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

2644 sayılı Tapu Kanunu’nun 35/5 fıkrasında; “Türkiye Cumhuriyeti ile arasında karşılıklılık olan devlet vatandaşlarının kanuni miras yoluyla intikal eden taşınmazları için birinci fıkrada belirtilen kayıt ve sınırlamanın uygulanmayacağı, karşılıklılığın tespitinde hukuki ve fiili uygulamanın esas alınacağı” hükmü düzenlenmiştir.

Dosya kapsamına göre davacılar ... ile ...’ın Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı oldukları miras bırakanın ...’nin ise İran uyruklu olduğu 1937 yılında bekar ve çocuksuz olarak öldüğü geride mirasçı olarak davacıları bıraktığı anlaşılmaktadır. Mirasçılık belgelerinin verilmesinde taşınmazlar yönünden kısıtlama getiren Tapu Kanunu’nda öngörülen karşılılık ilkesinin uygulanabilmesi için taşınmazın Türkiye’de bulunması ve mirasçılık belgesi talebinde bulunan kişilerin yabancı uyruklu olması durumunda söz konusu olacağı, yabancı uyruklu miras bırakanın Türk uyruklu mirasçılarının mirasçılık belgesi talebinde bulunması halinde ise artık bu ilkenin aranmayacağı kuşkusuzdur.