KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/1309 E., 2011/7592 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2011
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 141 ada 8, aynı ada 21 ve 163 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 1891,07 m2, 2082,38 m2 ve 6295,15 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir.
Davacılar ... ..., ... ve ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davacılar ... ve ...’in davalarının reddine, davacı ... ...’nun davasının kabulüne, dava konusu taşınmazlar ayrı ayrı 25 pay kabul edilmek suretiyle 5 payın davacı ... ... adına, 20 payın ise davalı ... adına tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ve temyize konu 141 ada 8, aynı ada 21 ve 163 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ...’e ait olduğu, davalı ... ile davacılar ... ve ...’in mirasbırakanı ... ... arasında yapılan taksimle dava konusu taşınmazların davalıya isabet ettiği ve bugüne kadar da tespit şekli ile kullanıldığı, dava dışı 141 ada 9,163 ada 1 ve 164 ada 1 parsel sayılı taşınmazların da bir kısım davacıların miras bırakanı ... ... mirasçıları adına tespit edilip, kadastro tespitinin de kesinleştiği, dava konusu taşınmazlar üzerinde davacıların miras bırakanları ... ... terekesinden gelen bir haklarının kalmadığı,
mahkemece yapılan keşif, uygulama toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Öte yandan hükmü temyiz eden davacılar ... ve ...'in babaları ... ... ...'in kardeşi davalı ... ile taşınmazları paylaşdığı taşınmazları 50 yılı aşkın süredir bu şekilde kullandıkları dikkate alındığında davacıların bu davayı açmakta TMK'nın 2.maddesinde öngörülen objektif iyi niyetle bağdaşmayacağı kuşkusuzdur.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/1309, K. 2011/7592, 2 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama