KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/1330 E., 2011/2693 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2011
Karar Metni
547 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 26.11.2010 gün ve 2010/312-6704 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında 117 ada 15 parsel sayılı 92,57 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 117 ada 16 parsel sayılı 2213,18 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına,
117 ada 6 parsel sayılı 1125,78 m² yüzölçümündeki taşınmaz bağışa ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacı ... adına, 117 ada 10 parsel sayılı 1007,23 m² yüzölçümündeki taşınmaz bağışa ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacı ... ve dava dışı ... adına tespit edilmiştir.
Davacı ... adına tespit edilen 117 ada 6 ve 10 parsel sayılı taşınmazların eksik tespit edildiğini, söz konusu eksikliğin komşu 117 ada 16 parsel sayılı taşınmazda kaldığını, ayrıca 117 ada 15 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kadim yol olduğunu öne sürerek dava açmıştır.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 117 ada 10 ve 16 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile 15.7.2009 tarihli uzman bilirkişi raporu ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 4,41 m² yüzölçümündeki bölümün 117 ada 16 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile 117 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilavesine, 117 ada 10 ve 16 parsel sayılı taşınmazların bu haliyle tespit malikleri adına tapuya tesciline, 117 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiştir.
Hükmün davacı ... tarafından temyizi üzerine dairemizce mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından söz edilerek hüküm onanmıştır. Davacı ... karar düzeltme yolu ile onama kararının kaldırılarak, hükmün bozulmasını talep etmiştir. Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur.
Bu nedenlerle, davacı ... 'un dava konusu 117 ada 15 parsel sayılı taşınmaza ilişkin yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesi hükmüne uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, Ne var ki, kadastro hakimi infazı mümkün, doğru sicil oluşturmak zorundadır.
Davacı taraf adına tescil hükmü verilen 117 ada 16 parsel sayılı taşınmaz bölümü ile ilgili çalışma alanının son parsel numarası verilmek suretiyle tesciline, karar verilmesi gerekirken yanılgı ile 117 ada 10 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, dava konusu olmayan 10 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslının tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,
ayrıca dava konusu olmayan 117 ada 6 parsel sayılı taşınmaz hakkında olumlu olumsuz karar verilmemesi dahi isabetsiz olup, davacı ...’un karar düzeltme istemi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizce verilen 26.11.2010 gün ve 2010/312-2010/6704 E.K.sayılı ONAMA ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1. bendinin hüküm yerinden çıkartılarak yerine, "Davacı ...’un davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu Çaycuma ilçesi, ...
Köyü, ... mevkiinde kain 117 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaliyle, 13.7.2009 tarihli uzman bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 4,41 m² yüzölçümündeki bölümünün aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına tapuya tesciline; taşınmazın kalan kısmının 2208,77 m² yüzölçümüyle aynı ada ve parsel numarası altında, davalı ... adına tapuya tesciline, dava konusu olmayan 117 ada 6 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tutanak asıllarının tespitinin kesinleştirilmek üzere Kadastro Müdürlüğüne iadesine,” sözlerinin yazılmasına,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/1330, K. 2011/2693, 21 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama