KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/2009 E., 2011/1730 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2011
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava konusu 147 ada 52 ve 210 ada 8 parsel sayılı sırasıyla 7330,95 m2 ve 418,34 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 147 ada 52 parsel sayılı taşınmaz paylı olarak davalılar Halim ve ..., 210 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ise davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vergi kaydına dayanarak, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava ve temyize konu 147 ada 52 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde lehine tescil hükmü verilen zilyet davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye aittir. Takdirde de bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
2-Dava konusu 210 ada 8 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince; bu taşınmaz hakkında davalılardan ... tarafından diğer davalı ... aleyhine Karlıova Kadastro Mahkemesinin 2007/48-16 E.K sayılı dosyasında açılan tespite itiraz davasında taşınmaz eşit paylarla davacı ve davalı adına tapuya tescil edilmiş ve hüküm temyiz edilmeksizin 12.2.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Bu nedenle yeniden tescil hükmü kurulamaz.
Davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin ikinci satırındaki “.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/2009, K. 2011/1730, 21 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama