KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/2568 E., 2011/8272 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2011
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın bağımsız bölümünün aidiyetinin tespiti ve durumun tapu kaydına tescil edilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, tarafların binanın yapımı konusunda anlaştıkları gerekçe gösterilerek, yapılan anlaşmaya göre davanın kısmen kabulüne, tescil isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan delillerden davacı tarafın taraflar arasındaki anlaşma doğrultusunda binanın yapıldığını öne sürdüğü, mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu, ne var ki bu hususun davalı tarafından kabul edilmediği anlaşılmaktadır.
Davacının iddia ettiği hukuki olgu karşılıklı irade ile oluşan bir sözleşme olduğuna göre ancak yazılı belge ile kanıtlanabilir. Bir an için taraflar arasındaki sözleşmenin inanç sözleşmesi niteliğinde olduğu düşünülse bile 05.02.1947 gün ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere bu nitelikteki sözleşme dahi ancak yazılı delil ile kanıtlanabilir.
Yargılama sırasında toplanan deliller tanık anlatımlarından ibaret olup, dava konusu muhdesatın taraflar arasındaki anlaşma doğrultusunda yapıldığı yazılı belge ile kanıtlanamadığına göre, davacının bu durumda kesin delil niteliğinde bulunan yemin deliline başvurabileceği kuşkusuzdur.
Nitekim somut olayda davacı tarafın delil listesinde her türlü delil demekle yemin deliline de dayandığı anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca; mahkemece davacıya anlaşmayı kanıtlaması için yemin teklifi hakkını kullanıp kullanmayacağı hatırlatılıp, kullanmak istediği takdirde eski 1086 sayılı HUMK’un 337. ve yeni 6100 sayılı HMK’un 228. ve takip eden maddeleri gereğince işlem yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/2568, K. 2011/8272, 20 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama