Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2011/2782 K.2012/1951

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı TEİAŞ tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Asıl dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat, birleşen dava ise meni müdahale istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, kararda gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve karar verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından asıl davada davalı (birleşen davada davacı) TEİAŞ’ın asıl davaya yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Birleşen davada davacı TEİAŞ’ın, birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, birleşen davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm birleşen davanın davacısı TEİAŞ tarafından yargılama giderleri ile yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 417.maddesi hükmüne göre, kanunda belirtilen ayrık haller dışında kural olarak, yargılama giderlerinin ve yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretinin müddeabihin (dava edilenin) değerine ve davada haklılık oranına göre taraflar arasında paylaştırılması gerekir.

Somut olaya gelince; bozma ilamında, birleşen davanın açılmasına davalı şirketin sebebiyet verdiği, bu nedenle davalı yararına yargılama gideri ile vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği açıklanmış, mahkemece bozma kararına uyularak hüküm kurulmuş, ancak davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmediği gibi yargılama giderleri de davalı şirkete yükletilmemiştir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan olgular gözönüne alınarak, birleşen davada davacı TEİAŞ yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderinin davalı şirkete yükletilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, birleşen davada davacı TEİAŞ’ın temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.