KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/3847 E., 2011/4984 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2011
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ..., ... ..., ... ... mirasçıları ... ve paydaşları, ... mirasçıları ..., ..., ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... mirasçısı ..., ... mirasçıları ... ve paydaşları ile davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.
Dosya incelendi, gereği görüşüldü: İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararları çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararları dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulmasına göre davacı ..., ... ..., ... ... mirasçıları ... ve paydaşları, ... mirasçıları ..., ..., ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... mirasçısı ..., ... mirasçıları ... ve paydaşları ile davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ne var ki, Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır.
Dava konusu 257 parsel sayılı taşınmaz yerine sehven 259 parsel sayılı taşınmaz hakkında tescil hükmü kurulması, tespit tarihinde dava konusu 257 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evin ..., ..., ... ve Ömer ..., 266 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evin ise ... ..., ... ... ve ... tarafından meydana getirildiği belirlendiğine göre muhtesatın da adı geçenler adına tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken mahkemece bu hususta hüküm kurulmamış olması isabetsiz, davacı ... ..., ... , ... ... mirasçıları ... ve paydaşları, ... mirasçıları ..., ..., ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... mirasçısı ...,
... mirasçıları ... ve paydaşları ile davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün 1. bendin 2. satırı ile 2. bendin 3. satırındaki ".
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/3847, K. 2011/4984, 12 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama