Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2011/3904 K.2012/2226

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 165 ada 2 ve 221 ada 20 parsel sayılı sırasıyla 1035,18 m2 ve 617,18 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespit gününden önce davacı ... tarafından açılan tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. ... ve arkadaşları ile ... Turizm A.Ş. tapu kaydına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece davacı ...'ın davasının kabulüne, diğer davacıların davalarının reddine, dava konusu taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından vekalet ücretine, davalı Hazine tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 165 ada 2 ve 221 ada 20 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde, aktarılan dava gününde zilyet davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı ...'ın temyiz itirazlarına gelince; HUMK'nun 417. maddesi hükmüne göre yargılama giderlerinden, aleyhine hüküm verilen taraf sorumludur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve davacı tarafın yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirdiği gözetildiğinde hüküm yerinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 31. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu olgunun gözden kaçırılması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerindeki 4 numaralı bendin çıkarılmasına,