KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/4149 E., 2012/2565 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2012
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava konusu 128 ada 1 ve 108 ada 131 parsel sayılı sırasıyla 742,59 m2, 814,94 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacı ... ve davalı ... adına eşit paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... dava konusu taşınmazlarda davalının hakkı olmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ve temyize konu 128 ada 1 ve 108 ada 131 parsel sayılı taşınmazların öncesinde tarafların ortak miras bırakanı ...'a ait olduğu noktasında taraflar arasında uyuşmazlık yoktur.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık miras bırakan ... tarafından 15.07.1972 tarihli hibe senedi ile taşınmazların davacıya bağışlanıp bağışlanmadığı, akabinde davacı ve davalı arasında düzenlenen 19.07.1984 tarihli taksim sözleşmesinin söz konusu bağış senedini ve bağışa dayalı olarak tapu kayıtların da yapılan intikalleri etkileyip etkilemeyeceği yönündedir.
Bu hale göre; davacı ve davalının gerek bağış senedinden gerekse bağışa dayalı olarak tapu kayıtlarında yapılan intikallerden sonraki bir tarih olan 19.07.1984 tarihinde taksim sözleşmesi düzenledikleri, taksim sözleşmesinin düzenlendiği tarih ile tespit tarihi arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolduğu gözetilerek davacı ve davalının rızası ile düzenlenen 19.07.1984 tarihli taksim sözleşmesine değer verilerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.
Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/4149, K. 2012/2565, 10 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama