KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/4683 E., 2012/150 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2012
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.
1-Davacı, davalılar tarafından alınan mirasçılık belgesinde gerçek mirasçıların gösterilmediği gerekçesiyle önceki günlü ilamın iptalini istemiş, yerel mahkemece davanın reddine dair verilen 18.02.2011 tarih 2009/25-2011/07 E.K. sayılı kararı temyiz etmiştir. Temyiz başvuru dilekçesinde davacı tarafın imzası bulunmadığı gerekçesiyle yerel mahkemece 02.05.2011 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine davacı temyiz talebinin reddine dair kararı temyiz etmiştir.
Temyiz yoluna başvuran davacı ...'a verilecek uygun bir süre içerisinde imza eksiğini tamamlaması olanaklı iken gerekli ihtarat yapılmadan, davacının imzası bulunmadığı gerekçesiyle ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi isabetsizdir. Bu nedenle davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenlerle davacı tarafın temyiz isteminin reddine ilişkin 02.05.2011 günlü 2009/25-2011/07 E.K. sayılı yerel mahkeme ek kararının ortadan kaldırılmasına,
2-Davacının ve davalının esas hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince, İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davacı tarafın tüm davalı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.
../..
2011/4683-2012/150 S.2
Ne var ki, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkin uyuşmazlığın daha önce Pülümür Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.12.1991 tarih 1982/1-1991/57 E.K. sayılı ilamı ile karara bağlandığı, her iki davanın taraflarının, sebebinin ve konusunun aynı olduğu,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/4683, K. 2012/150, 19 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama