Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2011/5011 K.2012/3330

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, kaçak elektrik kullanılmadığı iddiasıyla kaçak elektrik kullanım borcu bulunmadığının tespiti ile ödenmek zorunda kalınan miktarın istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, kararda gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve karar verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; davacı, davalı çalışanları tarafından 30.9.2004 günlü tutanak düzenlenerek sayaç harici elektrik kullandığından bahisle hakkında kaçak kullanım tahakkuku yapıldığını ve kullanım süresinin 5.2.1998 tarihi başlangıç alınarak 2429 günü üzerinde hesaplandığını, oysa yine 4.11.2003'de düzenlenen tutanakla sayaçlarının düzgün olduğunun tespit edildiğini belirterek tahakkukun 14.11.2003 tarihinden itibaren 321 gün üzerinde yapılması gerektiğini iddia ederek asıl davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 203.215 YTL borçlu olmadıklarının tespiti ile fazladan ödemiş oldukları miktardan şimdilik 1000 YTL'nin; birleşen davada ise bakiye 229.178,00 YTL'nin ödeme tarihlerinden reeskont faizi ile birlikte istirdadını istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda alınan ve hükme dayanak yapılan bilirkişi heyet raporlarında kaçak kullanımın başlangıç tarihi olarak 5.2.1998 esas alınarak davacının ödemesi gereken miktar olarak 234.160,76 TL, davacının davalıya ödediği miktarın ise 229.527,38 TL olduğu, bu haliyle davacının davalıya 4.633,38 TL daha borcu bulunduğu belirtilmiştir. Mahkemece bu raporlar uyarınca davacının istirdadını talep edebileceği miktar bulunmadığı gerekçesiyle menfi tespit ve istirdat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına, davalının dosyada bulunan 17.3.2006 tarihli yazısına ve davacının temyiz dilekçesindeki kabulüne göre davacının davalıya ödediği miktarın 260.140,11 TL olarak kabul edilerek, ödemesi gereken 234.160,76 TL'nin bu miktardan düşülmesi sonunda kalan 25.979,35 TL yönünden davacının istemleri kabul edilmelidir. Mahkemenin bu yönü gözetmeden davacının ödediği miktarın eksik hesaplanarak davanın reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.