Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2011/5028 K.2012/2848

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.

Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 195 ada 30, 32, 42 ve 44, 206 ada 70 ve 212 ada 73 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 195 ada 71, 201 ada 8, 213 ada 2 ve 214 ada 5 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar pay satına almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak eşit paylı olarak davalılar ... ve ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... ve ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlardır.

Mahkemece davanın kabulüne, 195 ada 30, 32, 42, ve 44, 206 ada 70 ve 212 ada 73 parsel sayılı taşınmazlar toplam 12 pay kabul edilerek 9 payı davalı ..., kalan payların ..., ... ve ... adına, 195 ada 71, 201 ada 8, 213 ada 2 ve 214 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar ise toplam 32 pay kabul edilerek 9 payı davalı ..., 9 payı davalı ..., 2 şer paylı olarak ..., ... ve ... adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 2.3.2010 gün ve 2007/500–2010/34 E.-K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir.

Konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, yerel mahkemenin bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında çelişkisiz, gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur.

Öte yandan Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Mahkemece dava konusu 195 ada 71, 201 ada 8, 213 ada 2 ve 214 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar hakkında oluşturulan hükümde pay ve payda toplamı birbirini tutmamaktadır. Mahkemece bu husus dahi göz ardı edilerek hüküm kurulması da isabetsizdir.