KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/7171 E., 2012/5187 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Kadastro Mahkemesi
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava konusu 439 parsel sayılı 3000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz dava dışı 215 parsel sayılı taşınmazın 20 dönüm fazlası olması nedeniyle 766 sayılı Yasanın değişik 33.maddesi ve 1617 sayılı Yasanın 20.maddesi hükümleri gereğince tarla niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ... tapu kaydına, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine yargılama sırasında ise vergi kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, veraset ilamına atıf yapılmak suretiyle taşınmazın ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ne var ki Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır.
Mahkemece adlarına tescile karar verilen ... mirasçılarının adları ve pay oranları belirtilmeden hüküm kurulması isabetsiz davalı Hazine'nin temyizi bu nedenle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1.bendinin hüküm yerinden çıkartılarak yerine '' Davanın kabulüne, dava konusu 439 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali taşınmazın tamamı 80 pay kabul edilerek, 20 payının ... eşi ..., 15'er payının ... evlatları ..., ..., ..., 3'er payın ... torunları olan ... ... evlatları ..., ..., ..., ... ... ve ... adlarına tapuya tesciline'' sözlerinin yazılmasına,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/7171, K. 2012/5187, 2 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama