KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/7403 E., 2012/4979 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2012
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 143 ada 86 parsel sayılı 1489,61 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir.
Davacı ... miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece özetle “kısa kararla uyumlu gerekçeli karar oluşturulması” gereğine değinen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazın tarafların kök miras bırakanı ...'ten kaldığı ve ... terekesinin mirasçıları arasında paylaşıldığı yönünde yanlar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Uyuşmazlık, yapılan paylaşma sonunda dava konusu taşınmazın hangi mirasçıya intikal ettiği, ayrıca taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yönünde toplanmıştır. Dava konusu taşınmazın mirasçılar arasında paylaşıldığı konusunda yanlar arasında uyuşmazlık olmadığına göre taşınmaz üzerinde mirasçılık ilişkisinden doğan iştirak hali son bulmuştur.
Hal böyle olunca taşınmazın taraflardan biri tarafından kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilmesi mümkün olup, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/7403, K. 2012/4979, 26 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama