KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/7709 E., 2012/1346 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2012
Karar Metni
228 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece kesin süreye uyulmadığı gerekçe gösterilerek davanın açılmadığına karar verilmiş ise de varılan sonuç davanın niteliğine, dosya içeriğinde toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.
Mahkemece harcın yatırılmadığından bahisle kesin süre sonuçlarının uygulanabilmesi için öncelikle taşınmazın değerinin doğru tespit edilerek buna uygun harcın ikmal edilmesi için davacı tarafa kesin mehil verilmesi gerekir. Muhtesat aidiyetinin tespiti davalarında muhtesatın değeri davalının miras payına isabet eden miktar üzerinden hesap edilir.
Bu ilke ışığında, somut olaya bakıldığında mahkemece 26.11.2010 tarihinde taşınmaz başında keşif yapılmış ve bilirkişilerce muhtesatın değeri 335.000 TL olarak belirlenmiş bu miktar üzerinden eksik harcın tamamlanması için kesin sürenin verildiği anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca, mahkemece muhtesat değerinin tespitinde yanılgıya düşüldüğü için verilen kesin sürenin yöntemine uygun olmadığı, dolasıyla kesin süre sonuçlarının uygulanamayacağı gözetilerek, davacıya yeniden yöntemine uygun biçimde kesin süre verilmesi, tarafların delilerinin toplanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken açıklanan bu olgular gözardı edilerek yazılı biçimde karar verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 01.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/7709, K. 2012/1346, 1 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama