KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/7966 E., 2012/601 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2012
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava konusu 113 ada 12 parsel sayılı 16.004.55 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı Bayram ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın Bayram ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ve temyize konu 113 ada 12 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı, üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı Bayram ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ne var ki, Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür.
Mahkemece adına tesciline karar verilen Bayram ... mirasçılarının adları ve paylarının hüküm yerinde tek tek gösterilmesi gerekirken, paylarının yazılmayarak infazda tereddüt yaratılması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden mahkeme hükmünün 1. bendinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 1. bent olarak ”Dava konusu 113 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tamamı 108 pay kabul edilerek 12'şer payın ... evlatları; ..., ..., ..... ..., ... ..., ..., ..., ... ..., 3 payın ... kızı ..., 1 er payın Rasim evlatları;
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/7966, K. 2012/601, 8 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama