KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2012/1592 E., 2012/2074 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2012
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava konusu 163 ada 126 parsel sayılı 29729.53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan sözedilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Kadastro tespitinden önce davacı Yeter Kabakçı tarafından davalı Hazine, ... ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine 163 ada 126 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 16.02.2009 tarihli rapor ve haritada kırmızı boyalı olarak (A) ve (B) harfleri ile gösterilen ve toplam 19530.64 m2 yüzölçümündeki bölümünün 163 adanın son parsel numarası verilerek Yeter Kabakçı mirasçıları adına tapuya tesciline, aynı raporda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen 10198.89 m2 yüzölçümüdeki bölümün aynı parsel numarası altında Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından (A) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmazlara yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava ve temyize konu 163 ada 126 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 18.06.2009 tarihli rapor ve haritada (A) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümleri üzerinde tespit gününde adına tescil kararı verilen zilyet davacılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı Hazine'nin sair temyiz itrazları yerinde değildir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2012/1592, K. 2012/2074, 22 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama