Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/209 K.2012/1455

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ile davalı ... ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 491 ada 16 parsel sayılı 9248 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılardan ... ve ...'nin miras bırakanı ... ..., aynı ada 28 parsel sayılı 28254,27 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine dava konusu taşınmazların mera olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 491 ada 16 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına, aynı ada 28 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine ile davalılar ... ve ... ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dava ve temyize konu 491 ada 28 parsel sayılı taşınmaz üzerinde zilyet davalı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, taşınmazın mera olmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenle davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu parsele ilişkin hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

2-Davalılar ... ve ... ...'in 491 ada 16 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece dava ve temyize konu 491 ada 16 parsel sayılı taşınmazın mera olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmaza komşu aynı ada 14, 15, 17, 18 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar hakkında Hazine'nin mera iddiasıyla açtığı davalar reddedilerek Yargıtay denetiminden geçerek şahıslar adına tarla niteliği ile tespit ve tescil edilmişlerdir. Hal böyle olunca dava ve temyiz konusu 491 ada 16 parsel sayılı taşınmazın öncesinin mera olmadığının kabulü gerekir.