Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/3562 K.2013/79

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı İSU Genel Müdürlüğü'nce istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 08.12.2010 tarih, 2010/7-530 E, 2010/636 K.sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden alacak olarak istenilen bedelin bir bölümünün % 25 idare payına, bir başka deyişle genel idare giderlerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak hasar oluşmasaydı dahi davacı yanca sürekli ödemeler kapsamında yapılan genel idare giderleri zarar kapsamında değerlendirilemez. Ancak, haksız eylem sonucunda oluşan zararın giderilmesi için davacı tarafından ayrıca böyle bir masraf yapılmış ve bu hususta kanıtlanmış ise zarar sorumlusundan istenebilir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözardı edilerek, zarar kalemleri sıralanırken % 25 idare payı hesaplamaya dâhil edilmiş, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, davacı tarafın isteyebileceği gerçek zarar miktarının % 25 idare payı dâhil edilmeden hesaplatılması için ek rapor alınması veya mahkemece kendiliğinden hesaplanması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, davalının temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.