Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/374 K.2012/4271

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın; temyiz eden Hazine yönünden kısmen kabulüne, davalılardan ... yönünden ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre, bir hükmü ancak hukuksal yararı bulunmak koşuluyla davanın tarafları ile davanın tarafı olmamakla birlikte aleyhine hüküm verilmiş olan kişiler temyiz edebilir. Mahkemece davalılardan ... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir. Temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında adı geçen davalının hükmü temyizde hukuksal bir yararının bulunmadığı kuşkusuzdur. Açıklanan nedenlerle davalı ...’nün temyiz inceleme isteminin reddine karar verilmelidir.

2-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının anlaşılmasına ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre,davacı tarafın tüm, davalı Hazine'nin ise aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davalı Hazine'nin oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazına gelince;mahkemece kabulüne karar verilen 5.230,47 m2 alan üzerindeki değirmen arkının muhdesat niteliğinde olmadığı, bu istem kalemi yönünden talep ve kabul edilebilir bölümün sadece tescil davasının yargılaması sırasında belirlenen 6x6 ebadında 36 m2 yüzölçümündeki değirmen binası olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu olgu gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, aynı şekilde kabulüne karar verilen meyve bahçesi ve bağ omcası niteliğindeki muhdesatların tescil davası sırasında alınan ve 25.10.1999 tarihli ziraat bilirkişi raporunda belirtilen cins, yaş ve adedi yönündeki ayırıcı unsurlara hüküm yerinde yer verilmeksizin infazda kuşku yaratır şekilde muhdesatların taşınmaz üzerindeki alan olarak belirlenen miktarına hükmedilmesi dahi isabetsizdir.

Hal böyle olunca; davacının değirmen ve arkı niteliğindeki muhdesata yönelik isteminin sadece 36 m2 yüzölçümündeki değirmen binası yönünden kabulüne, meyve ağacı ve bağ niteliğindeki muhdesatların ise hüküm yerinde ayırıcı unsurlarına yer verilmelidir. Mahkemece az yukarıda açıklanan maddi olgular gözardı edilip, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalı Hazine'nin temyiz itirazlarının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.