KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2012/4023 E., 2013/433 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2013
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahsil edilen miktarın istirdatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar taraflarca temyiz edilmiştir.
1)İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, dosya içerisinde toplanıp değerlendirilen delillere göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2)Davacı tarafın faizin başlangıç tarihine ve karar verilen miktar yönünden temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç ve oluşturulan hüküm davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.
Sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacaklarda istek halinde haksız ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi zorunludur.
Davanın niteliği ve dosyanın içeriği bu hukuksal olgular dikkate alındığında haksız ödemenin yapıldığı tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, hüküm yerinde dava tarihinden faize hükmedilmesi doğru olmamıştır.
Mahkeme tarafından yapılan ve karara dayanak olan elektrik mühendisi bilirkişisinin incelemesi neticesinde düzenlenen 17.10.2011 tarihli bilirkişinin raporunda davacı yanın elektrik tüketim bedelinin 1.081,39 TL olduğu bildirilmiştir. Davacı hakkında tahakkuk ettirilen elektrik fatura bedelinin 7.538,70 TL olduğu dikkate alındığında fazla ödenen miktarın 6.457,31 TL olmasına rağmen yanlış hesaplamaya dayalı karar verilmiştir.
O halde, mahkemece davanın 6.457,31 TL'lik kısmı yönünden ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle yanlış hesaplama ve değerlendirmeye dayalı karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2012/4023, K. 2013/433, 24 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama