KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2012/5117 E., 2013/528 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ocak 2013
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava konusu 105 ada 27, 106 ada 31, 119 ada 33, 124 ada 6 parsel sayılı sırasıyla 8353,24 m2, 6030,14 m2, 7567,19 m2 ve 9237,55 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar emlak beyanına, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalıların miras bırakanı ... adına tesbit edilmiştir. Davacılar ... ve ..... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların payları oranında ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.
İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava konusu 105 ada 27, 106 ada 31, 119 ada 33, 124 ada 6 parsel sayılı taşınmazların, tarafların ortak miras bırakanı ...’dan kaldığı yönünde yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun biçimde bir paylaşmanın yapılıp yapılmadığı yönünde toplanmıştır.
Kural olarak, mirasçılar arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, tüm mirasçılarının bir araya gelerek, terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının kendi payına düşeni aldıktan sonra, terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi gerekir. Saptanan dava niteliği ve az yukarıda vurgulanan hukuksal olgular da dikkate alındığında dava konusu taşınmazların ortak miras bırakanın ölümünden sonra paylaşılmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2012/5117, K. 2013/528, 28 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama