Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/5490 K.2013/922

.... 2.Sulh Hukuk Mahkemesi)

.... Belediye Başkanlığı İhbar Olunan :....

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesini davacı ile davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri istemiş olmakla, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, kararı davacı ile davalı İ..... vekilleri temyiz etmiştir.

1)HUMK’nun 427.maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 Sayılı Yasalarla 01.01.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL’ye yükseltilmiştir.

Temyize konu karar 67,86 TL alacağa yönelik itirazın iptali isteminin reddine ilişkin olup, anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca sözü edilen ve incelenmesi istenilen kararın miktar itibariyle kesinlik sınırı içerisindedir. Miktar itibariyle kesinlik sınırı içinde olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece red kararı verileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz inceleme isteğine ilişkin ret kararı verilebileceği kuşkusuzdur.

O halde davalının temyiz inceleme itirazının reddi gerekmiştir.

2)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 3. maddesi hükmüne göre, müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.

Somut olayda; davalılar .... ve .... müteselsilen sorumlu oldukları ve haklarında kısmen kabul kısmen ret kararı verildiği, ret kararının aynı olduğu ve lehlerine ayrı ayrı vekalet ücretine karar verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması isabetsiz olup davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlere yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.