Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/566 K.2012/1025

Taraflar Arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 107 ada 221 ve 231 parsel sayılı sırasıyla 46670,84 m2 ve 16239,62 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına, miras yolu ile gelen hakka ve bağışlamaya dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 107 ada 221 parsel sayılı taşınmazın 04.10.1960 tarih 1437 sayılı, 231 parsel sayılı taşınmazın ise 01.08.1960 tarih 266 sayılı 4753 Sayılı Yasaya göre oluşturulan tapu kayıtları kapsamında kaldığı hususunda yanlar arasında uyuşmazlık yoktur. Yanlar arasındaki uyuşmazlık; tapulu taşınmazların haricen satışının geçerli olup olmadığı, tapulu taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılıp kazanılamayacağı yönündedir.

Ayrıca aynı taşınmazlar hakkında aynı taraflar arasında ve aynı hukuksal nedenlere dayanılarak Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1983/339-1984/133 E.K. sayılı kesinleşen ilamının bulunduğu sabittir. Mahkemece dava konusu taşınmazların dayanılan kesin hükmün kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır.

Öte yandan aynı taşınmaz ya da taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır.