Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/5920 K.2013/256

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Dava, kaçak elektrik kullanımına dayalı borç bakımından menfi tespit istemine ilişkindir. 1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin kararda gösterilen gerekçelere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının borç miktarına yönelik temyiz itirazına gelince; mahkemece, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi bozma ilamı sonrasında alınan 05.05.2011 tarihli ek bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabul kararı verilmiştir. Karara esas alınan bilirkişi raporunda kaçak kullanım süresi 01.01.2001 ile 09.12.2003 tarih aralığı olan 1073 gün kabul edilerek kaçak tahakkuku hesaplanmıştır. 09.12.2003 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağından önce 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren E.P.M.H.

Yönetmeliği 15. maddesi kaçak elektrik tespitinin, süresinin, tüketim miktarı hesaplamasının ve tahakkukun nasıl yapılacağını açıklamış olup, buna göre kaçak elektrik kullanım süresinin belirlenmesi ve tüketim hesaplaması kaçak kullanım tarihinde yürürlükte bulunan kurul kararına göre hesaplanması gerekir.

Karara esas alınan bilirkişi raporunda yönetmelik ve kurul kararı kapsamında bir hesaplama yapılmadığı gibi, kaçak kullanım süresi doğru belgelere dayandırılmaksızın kaçak süresi, kira başlangıç tarihi olan 01.01.2001 tarihinden başlatılarak 1073 gün olarak belirlenmiş olup bu yöndeki belirleme yönetmelik ve kurul kararına uygun düşmemiştir.

O halde, kaçak elektrik tespit tutanağından önce yürürlüğe girmiş olan E.P.M.H. yönetmeliği ve yönetmeliğin atıf yaptığı kurul kararı kapsamında hesaplama yapılmak üzere, alanında uzman bilirkişiden denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.