Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/8349 K.2013/7553

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, GSM hattı aboneliğİ sözleşmesini "cep limitsiz" tarifesinden imzalayarak tüm vergiler dahil bir aylık dönem için 30,3 TL abone ücreti ile 18.8 TL her yöne limitsiz SMS avantajı ücreti ödemeyi taahhüt ettiğini, davalının da buna karşılık olarak Vodafone'dan Vodafone'a sınırsız görüşme ile tüm yurt içi GSM operatörlerine limitsiz mesajlaşma (SMS) borcu altına girdiği halde 21.12.2008-21.01.2009 dönemine ait konuşma bedellerine ilişkin toplam 4.389,40 TL'yi ödemesini istediğini ve davalının bu talebinin haksız olduğunu bildirerek borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı cevabında, davacının 21.02.2008-21.01.2009 arası dönemde çok yüksek sayıda farklı aboneye birden fazla sayıda kısa mesaj gönderdiğinin ve hattın sözleşmeye aykırı olarak ticari amaçla kullanıldığının anlaşıldığını, bu nedenle görev ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmede abonenin hattının kullanımına ilişkin herhangi bir üst limit bulunmadığı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, GSM hattından davacının dava konusu faturaya esas dönemde (35.581) aboneye toplam (118.816) SMS gönderdiği ve bu nedenle hattın ticari amaçla kullanıldığı iddiasının araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Hattın ticari amaçla kullanılmış olması halinde davacının tüketici sıfatından söz edilemeyeceğinden uyuşmazlığın çözüm yeri de 4822 sayılı Kanunla değişik 4077 Sayılı TKHK hükümleri uyarınca Tüketici Mahkemesi olmayacaktır. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında res'en gözetilir.

Hal böyle olunca, mahkemece davacının ne iş yaptığı ve çekilen mesajların içerikleri araştırılıp hattın ticari amaçla kullanılıp kullanılmadığı açıklığa kavuşturulmalı ve sonucuna göre öncelikle mahkemenin görevli olup olmadığı belirlenmelidir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme sonucu görev hususu açıklığa kavuşturulmadan işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, "davacının tarifedeki ücretler dışında borçlu olmadığı" yönünde hüküm kurulmuş ancak dava konusu faturadaki hangi miktardan sorumlu olduğu, hangisinden sorumlu olmadığı rakamsal olarak belirtilmemiştir. Bu haliyle hükmün infazı kabil değildir.