Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/10152 K.2013/10168

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş akdinin haksız fesh edildiğini belirterek işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ekonomik kriz nedeniyle işten çıkarma yaptığını, davacının kendisinin talebi üzerine iş akdinin kıdem tazminatı ödenerek fesh edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının yeniden işe çağrılmasına rağmen işe dönmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacının iş akdi 11.8.2010 tarihinde ihbar öneli verilmek suretiyle 05.10.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere fesh edildiği, davacının 3.9.2010 tarihinde (ihbar önelinin bitişinden itibaren 3 gün içinde) işe iadesini aksi halde kıdem tazminatının tarafına ödenmesini talep etmiştir. Davacı işe iade davasını 06.09.2010 tarihinde açmış olup dava dilekçesinin davalıya tebliği tarihi ise 22.9.2010 dur. İşverenin 13.09.2010 tarihli yeniden işe daveti davacı işçiye 22.09.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Mahkemece davacının işe çağrılmasına rağmen işe dönmediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacının işe dönmesine ilişkin olarak davalı tarafından davacıya gönderilen ihbarnamenin davacıya tebliğ tarihinin 22.09.2010 olması, bu tarih itibariyle davacının işe iade davası için yasada öngörülen bir aylık sürenin sona ermiş olacağı dikkate alındığında davacının işe iade davasında samimi olmadığı ve davete rağmen işe dönmediği yönündeki mahkeme kabulünün hatalı olduğu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.