Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/10170 K.2013/17361

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 506 sayılı Kanunun geçici 81. maddesinde aranan 15 yıl ve 3600 prim günü şartını tamamladığını, 1475 sayılı İş Kanununun 14. Maddesinin 1 fıkrası 5 bendi uyarınca sigortalılık süresi ve prim gün sayısı yönünden hak etmiş olduğu kıdem tazminatını alabilmek için işverene başvurmasına rağmen ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının bir başka işyerinde işe başlamasının SGK kayıtlarında tespiti üzerine davalı şirketin davacıya 26/06/2012 tarihinde yazdığı yazı ile kıdem tazminatını ödemeyeceğini bildirdiğini, davacının bir başka işyerinde çalışmaya başlamasının kıdem tazminatı hakkını ortadan kaldırdığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının SGK kayıtlarına göre 14/05/2012 tarihinde işten ayrıldığı, 19/05/2012 tarihinde başka bir iş yerinde işe başladığı, davacının işten ayrılırken başka bir işyerinde çalışmayı düşünmediğine dair dosyada her hangi bir delil bulunmadığı, işten ayrılmasından yalnızca 4 gün sonra çalışmaya başladığı, dolayısıyla davacının 1475 sayılı Yasanın 14/1-5. maddesine dayanarak kıdem tazminatı istemesinin hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin işçi tarafından yaşlılık aylığı tahsisi amacıyla feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem tazminatı hakkının doğup doğmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4447 sayılı Yasanın 45 inci maddesi ile 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına (5) numaralı bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Ancak, işçinin işyerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer kriterleri tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir.

Somut olayda, davacı yaş şartı dışındaki diğer emeklilik kriterlerini taşıdığı, ve davalı işverene bu nedenle iş akdini sona erdirdiğini belirtmiştir.1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinde pirim ödeme gün sayısını ve sigortalılık süresini dolduran işçiye işinden bu nedenle ayrılması halinde kıdem tazminatının ödeneceğine ilişkin hüküm bulunmaktadır. Bu, işçiye yasa ile tanınmış bir hak olup işçinin işyerinden ayrıldıktan sonra başka bir iş yerinde çalışması bu tazminatı almasına engel değildir. MK.nun 2.maddesinin somut olayda uygulanması olanağı bulunmamaktadır. Kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.