Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/10286 K.2013/5875

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının halen davalı Bakanlık nezdinde çalışmakta olduğunu, davacının çalıştığı dönem içerisinde Türkiye Orman İşçileri Sendikası ile davalı Bakanlık arasında 01.01.1997-31.12.1998 (11. Dönem), 01.01.1999- 31.12.2000 (12. Dönem), 01.01.2001-31.12.2002 (13. Dönem) ve 01.01.2003-31.12.2004 (14. Dönem), Öz Orman İş Sendikası ile 01.01.2005-31.12.2007 süreli geçmişe yönelik 1. dönem ve 01.01.2008-31.12.2010 süreli 2. dönem Toplu İş Sözleşmeleri imzalandığını, 11, 12, 13, 14. dönem Toplu İş Sözleşmesinin ücret artışlarının müvekkilin ücretine tam olarak yansıtılmadığını belirterek ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, husumet itirazında ve zamanaşımı definde bulunduklarını, Toplu İş Sözleşmesi ile belirlenen dönemsel zamların sözleşmenin sona ermesinden sonra uygulanamayacağını kamu çerçeve anlaşma protokolleri ile belirlenen artışların ileride imzalanacak Toplu İş Sözleşmesi artışlarına avans olarak uygulandığını, istenen faizi kabul etmediklerini, faize faiz yürütülemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz. Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer(Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK. m. 101/1).

Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir.

Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (818 sayılı BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (818 sayılı BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Davalı Bakanlık ile davacının üyesi olduğu Öz Ormancılık Tarım Avcılık ve Balıkçılık İşçileri Sendikası (Öz-Orman İş Sendikası) arasında 01.01.2008-31.12.2010 arası dönemi kapsayan 2.dönem Toplu İş Sözleşmesi 16.09.2010 tarihinde imzalanmıştır. Davacı fark alacakları talep etmekte olup TİS 16.09.2010 tarihinde imzalandığından ortada imzalanmış bir sözleşme bulunmadan sözleşmenin bir tarafının temerrüde düşmesi mümkün değildir. TİS'nin 53. maddesine göre ücretlerin her ayın 14'ünü takip eden 3 gün içerisinde ödenmesi gerektiği, TİS geçici 2.maddesinde ise ücret farklarının en kısa zamanda ödenmesi öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda ücretlerin 3 gün içerisinde ödeneceği düzenlenmekle ve TİS’in 16.09.2010 tarihinde imzalandığı dikkate alındığında temerrüt tarihinin 20.09.2010 tarihi olarak kabulü gerekirken mahkemece ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.