Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/10459 K.2013/9304

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalı şirkete bağlı olarak İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Başhekimliği'nde sistem yönetim biriminde veri tabanı ve sistem yöneticisi olarak çalışırken iş sözleşmesini askerlik nedeni ile feshettiğini, kıdem tazminatının ödenmediğini, ayrıca yıllık izin ve fazla mesai ücretlerinin bulunduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı üniversite vekili müvekkilinin üst işveren konumunda olmadığını, ihale makamı olduğunu, zamanaşımı ve husumet nedeniyle ve esastan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 01/01/2010-01/04/2010 tarihleri arası müvekkili şirket işçisi olarak çalıştığını, bu itibarla bir yıllık hizmet süresinin tamamlanmamakla kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağından davalı şirketin sorumlu bulunmadığını, fazla mesai yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen kararın, kısa kararın yasaya aykırı olması nedeni ile bozulması üzerine bozmaya uyan Mahkeme bozma kararı öncesi delillere göre davacının iş sözleşmesini askerlik nedeni ile feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda belirlenen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımlarına istinaden takdiren haftalık 5 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Dinlenen davacı tanıkları günlük mesainin başlangıcı, sonaermesi ve ara dinlenme süresi konusunda net ve kesin bilgi vermemişlerdir. Soyut olarak arızalar nedeni ile haftada 2-3 gün bazen 1 bazen 2 saat bazen de sabaha kadar çalışıldığını beyan etmişlerdir. Nitekim bilirkişi de bu hususa işaret ederek takdiren hesaplama yapmıştır. Bu hali ile davacı yöntemince fazla mesai yaptığını ispat edemediği halde fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.

O halde davalılar vekillerinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.