Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/11148 K.2013/17592

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, müvekkilinin 24.05.2003-25.05.2010 tarihleri arasında satış pazarlama işçisi olarak 1150 TL net ücretle çalıştığını, davalının 2008 yılında işyerini devralmasından sonra da çalışmaya devam ettiğini, ücret alacağının, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini 25.05.2010 tarihinde kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.03.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, en son aylık brüt ücretinin 837,30.TL olduğunu, müvekkilinin 01.03.2008 tarihinden önceki çalışma süresinden sorumlu olmadığını, iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, haftalık 45 saatin üzerinde ve genel tatillerde çalışmadığını, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, talep edilen alacaklarına karşı zamanaşımı def'inde bulunduklarını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma konusunda davacı ve davalı tanıkları yaz ve kış dönemlerinde farklı çalışma saatleri bulunduğunu ve yemek ve çay süresi dahil 1,5 saat ara dinlenme kullanıldığını beyan etmişlerdir. Bilirkişi ise tanık beyanlarının saat ortalamasını almakla birlikte ara dinlenme süresini 1 saat olarak kabul etmiştir. Yapılan hesaplamanın dosya kapsamına uymadığı açık olduğundan yaz ve kış dönemleri ayrı ayrı değerlendirilerek ve ara dinlenme süresi 1,5 saat kabul edilerek fazla çalışma alacağının hesaplanması ve çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.