Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/11161 K.2013/17598

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ....Ltd.Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, 04.11.2006-26.08.2011 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacının ... Şirketi çalışanı olduğu ve ... Şirketi açısından husumet yönünden reddi gerektiği, sözleşmesinin kontrole gitmediği halde işyerlerindeki sigara stoklarını kontrole gitmiş gibi form düzenlediğini mobil elektronik kayıtlar, denetim amirinin kontrolü sonucu anlaşıldığından doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan eylem nedeniyle haklı olarak feshedildiği, fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu, fazla çalışma yapılmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın ... Şirketi açısından kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme davacının haftada 6 gün ve günde 8,5 saat çalıştığı ve rapor doğrultusunda haftalık çalışmasının 51 saat olduğunu kabul etmiş ise de, davacı tanık beyanlarından davacının belirlenen program dahilinde yalnız olarak çalıştığı anlaşılmakta olup tanıkların çalışmanın başlangıç ve bitiş saatlerine ilişkin beyanları bulunmamaktadır. Davacı tanığı Hasan beyanında kendi işyerine davacının 20-23 saatleri arasında geldiği ve işinin yarım saat sürdüğüne dair beyanı da fazla çalışmanın kabulüne yeterli değildir.

İşveren tarafından sunulan kişisel performans raporuyla bağlı kalınarak raporda geçen çalışma süreleri doğrultusunda fazla çalışma alacağının hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.