Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/11634 K.2013/19250

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 30.08.2002 tarihinden 11.05.2009 tarihine kadar aralıksız garson olarak çalıştığını, en son net 2.000.00 TL ücret aldığını, işyerinde diğer garsonlar gibi yüzde usulü ile çalıştığını, ücret ödemelerinin asgari ücret kısmının bankaya yatırıldığını, kalan kısmının ise elden ödendiğini, davalı şirketten 09.05.2009 tarihinde alacaklarını talep ettiğinde şirket müdürü İsmail Tozlu tarafından işyerini derhal terk etmesinin söylenerek iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, ücret, vergi iadesi alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 09.05.2009 tarihinde cumartesi günü diğer çalışanlar ile birlikte restoranda müşterinin ve işin tam başlayacağı sırada davalı şirkete dayatma şartlar sunarak yazılı dilekçe verdiklerini, talepleri kabul edilmediği takdirde işyerini terk ederiz dediklerini, işyerini toplu olarak terk ettiklerini, bu hareketi takip edecek şekilde 10.05.2009 ve 11.05.2009 tarihlerinde işyerine gelmediğini, davacının işe gelmemesi sonucu olarak davalı şirket tarafından ihtarname gönderilerek iş akdinin sona erdirildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatı davalı işverene ait olup davalı işverence bu husus ispat olunamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının asgari geçim indirimi alacağı hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

3-Davacı gerek Bölge Çalışma Müdürlüğüne verdiği şikayet dilekçesinde gerekse dava dilekçesinde garson olarak çalıştığını belirtmiş olup davacının Bölge Çalışma Müdürlüğüne verdiği dilekçesinde asgari ücret dışında bahşişten de yararlandığını belirtmesi karşısında ve davalı gibi işyerlerinde aylık ücret dışında ayrıca bahşişten yararlanma genel uygulama olup tanık beyanlarıyla ücret araştırmasından da davacının asgari ücretle birlikte ayrıca bahşişler toplamıyla birlikte aylık 1.500,00 TL ücret aldığının anlaşılmakla, davacının davaya konu kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve bayram alacaklarının hesabında bahşişin gözetilmemesi asgari ücret aldığının kabulü ile hesaplama yapan bilirkişi raporunun esas alınması hatalıdır.