Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/11670 K.2013/18592

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde çalışmaya başladığı günden bu yana haftada 90 saate varan çalışmalar yaparak sürekli fazla mesai yaptığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, mutfak departmanında çalışan bazı işçilerin ÇSGB Antalya Bölge Müdürlüğüne başvuruda bulunduğunu, Bölge Müdürlüğünün 08.02.2012 tarih ve 2245, 2243, 2240 sayılı 3 farklı yazısında başvuranlarla birlikte mutfak departmanında çalışan işçilerin fazla mesai yaptığını, haklarının ödenmediğini tespit ettiğini, işçilerin haklarının ödenmesi gerektiğinin belirtildiğini,

mutfakta çalışan işçilerin ve davacının talepleri karşısında 22.03.2012 tarihinde davalı işveren tarafından işçilerin hesaplarına cüzi bir miktar para yatırıldığını, davacının hesabına 350,00 TL yatırıldığını, bu miktarın davacının hak ettiği fazla mesai ücretinin altında olduğunu, davacının Manavgat 4. Noterliğinden keşide ettiği 22.03.2012 tarih ve 3088 sayılı ihtarname ile ödenmeyen fazla mesai ücretlerinin ödenmesini talep ettiğini, davalı işverenin ise davacı da dahil olmak üzere haklarını talep eden işçilerin iş akitlerini haksız olarak feshettiğini ileri sürerek,

kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davalı şirket bünyesindeki tüm otellerde geçmiş dönemlerde yapılan fazla çalışmaların ödenmesi için karar alındığını, tüm çalışanlara sözlü olarak bu kararın duyurulduğunu, personelin bu durumu olumlu karşılaması üzerine belge düzenlenmeyerek fazla çalışma ücretlerinin 22.03.2012 tarihinde işçilerin banka hesaplarına ödendiğini, ancak davacı da dahil 15 işçi tarafından Manavgat 4. Noterliğinden 22.03.2012 tarih ve 3088 sayılı ihtarnamenin keşide edildiğini, ihtarname gönderen personel ve ilgili diğer personel ile bir toplantı yapıldığını,

bu toplantıda ihtarname gönderen personelin tam olarak ne istediğini bildirmediği gibi çalışıp çalışmama konusunda da kararlılık göstermediğini, ayrıca davacının diğer çalışanları iş bırakmaları için kışkırttığının öğrenildiğini, davacının işverenin güvenini kötüye kullanması, işyerinin normal çalışma düzenini bozması, bu aşamadan sonra işyerine zarar vereceği konusunda kanaat oluşması nedeniyle iş akdine bildirimsiz ve tazminatsız olarak 24.03.2012 tarihi itibarı ile son verildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından davalıya karşı keşide edilen ihtarnameden anlaşılacağı üzere davacının, geriye dönük olarak fazla mesai ücretlerini talep etmiş olduğu ve bu talebin çok açık olduğu, ayrıca davalı işverenin davacının çalışmak konusunda kararlılık göstermediği ve işten çıkması için diğer arkadaşlarını kışkırttığı iddiasını somut deliller ile ispat edemediği, izah edilen bu sebeplerle de davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ıslah dilekçesi ile 1.969,33 TL kıdem tazminatı talep etmesine rağmen Mahkemece davacının talebi aşılarak 1.996,33 TL ye hükmedilerek 6100 sayılı HMK. nun 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde karar verilmesi, bu suretle yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin yanlış belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.