Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/11776 K.2013/8039

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı şirkete çalışırken iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, Ordu İş Mahkemesinin 2010/239 Esas sayılı dosyasında görülen işe iade davası açıldığı, açılan davada işe iadesine, iade edilmediği takdirde 12 aylık brüt ücret tutarında tazminat ve başta geçen süre için 4 aylık ücretin ödenmesine hükmedildiğini, davalı şirketin işe başlatmadığını, tazminatlarının da kısmen ödendiğini, davalı şirketin yapmış olduğu hesaplamaların ve buna bağlı yapılan ödemelerin eksik olduğunu belirterek, işçilik alacaklarının iş akdinin feshedildiği tarihte iş yerinde yürürlükte bulunan ve Mahkemece kabul edilen Toplu İş Sözleşmesi çerçevesinde tespit edilerek, ödenen kısmın mahsubu ile bakiye kısmın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, açılan davada davacının hukuki yararının olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde sonuçlanan işe iade davası sonrası işe başlatılmadığını, davalı tarafça yapılan ödemelerinde iş yerinde yürürlülükte bulunan TİS hükümlerine göre hesaplanmadığını belirterek işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, daha önce açılan işe iade davasından bahisle davacının mevcut davada hukuki yararının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmiş ise de işe iade davasında verilen kararda davacıya ödenecek tazminatın hesabına ve miktarına ilişkin bir değerlendirme bulunmamaktadır. Bu sebeple davacının mevcut dava ile var ise bakiye alacaklarını talep etmekte hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Mahkemece davacının dava dilekçesindeki talepleri ayrıntılı olarak açıklattırılmak suretiyle tarafların ileri sürecekleri tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.