Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/12288 K.2013/22324

2-Depar Elkt.Bil.Gıda Tem.Hiz.Orm.Ür. İlaçlama Mad.Öz.Güv.Hiz.İnş.Taah.Paz.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av.... Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Depar Ltd.Şti.'nin tüm, davacı ve davalı Sağlık Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin ...Devlet Hastanesinde 14.04.2000-31.03.2006 tarihleri arasında değişen alt işverenler nezdinde temizlik işçisi olarak aralıksız çalıştığını, son işvereninin davalı Depar Elkt.Bil.Gıda Tem. Hiz. Orm.Ür.İlaçlama Mad. Öz.Güv. Hiz. İnş. Taah. Paz.San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, 31.03.2006 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığını, çalıştığı süre boyunca yasal olarak ödenmesi gereken tazminatlarının ve yıllık izin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının müvekkili şirkette 01.01.2006-31.03.2006 tarihleri arasında çalıştığını, bu nedenle kıdem tazminatı ve izin ücreti alacağına hak kazanamadığını, davalı Sağlık Bakanlığı vekili, davacı ile aralarında herhangi bir iş akdi bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının 14.04.2000-31.03.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde alt işverenlere bağlı olarak hizmet akdi ile çalıştığı, emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiği gerekçesiyle 3.609,30 TL brüt kıdem tazminatının 1.978,78 TL'nin her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen, bakiyesinin ise sadece davalı Sağlık Bakanlığından tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6.maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasa'nın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasa'nın 14 ncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut olayda, davacının 14.04.2000-31.03.2006 tarihleri arasında davalı Sağlık Bakanlığı’nın temizlik işlerini yapan taşeronlarda giriş ve çıkış yapılmak suretiyle çalıştığı ve emekli olmak suretiyle ayrıldığı sabittir. Yaşlılık aylığı almak üzere işyerinden ayrılan davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazanacağı yönündeki mahkeme kararı isabetlidir. Ancak, Dairemiz kararlarında kabul edildiği üzere, son alt işveren olan davalı Depar Elkt.Bil.Gıda Tem. Hiz.

Orm.Ür.İlaçlama Mad. Öz.Güv. Hiz. İnş. Taah. Paz.San. ve Tic. Ltd. Şti. işyerini devralan işveren olduğu ve davacının feshi bu işverenin yanında çalışırken gerçekleştiği için davalı şirketin tüm çalışma süresi gözetilerek hesaplanan kıdem tazminatından müteselsilen sorumlu olduğu açıktır. Bu nedenle, davalı şirketin, davacının şirketleri nezdinde geçen çalışma süresi ile sınırlı olarak sorumlu tutulması hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. 3-Davalı Sağlık Bakanlığı vekilinin temyizi yönünden ise,davalı Sağlık Bakanlığı 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, kabul edilen miktar için aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.