Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/12440 K.2013/20732

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili,davacının davalı şirketin ...

Alışveriş Merkezinde bulunan sinemalarında 13.12.2003-08.02.2011 tarihleri arasında makinist olarak en son 995,00 TL net ücretle çalıştığını, işyerinde günlük 8,50 TL yemek ve gece mesailerinde servis yardımı yapıldığını, 13.12.2003-31.12.2009 tarihleri arasında hafta tatili ile dini ve milli bayramlarda dahil olmak üzere bir gün 10.00-01.00 saatleri arasında çalışıp bir gün dinlendiğini,01.01.2010-08.02.2011 tarihleri arasında ise dönüşümlü olarak bir hafta 10.00-19.00 bir hafta 16.00-01.00 saatleri arasında çalışıp haftada 1 gün izin kullandığını,

bunun dışında Cumartesi-Pazar ile dini ve milli bayramlarda da aynı şekilde çalışmasını sürdürdüğünü,20.01.2011 tarihli ihtarnameyle fazla mesai alacaklarının ödenmesini aksi halde iş akdini feshedeceğini ihtar etmesine rağmen ödenmemesi üzerine 03.02.2011 tarihli ihtarnamesi ile iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili ,davacının 20.01.2011 tarihli ihtarnamesine fazla çalışma alacağı ile ilgili kayıtların incelemeye alındığı ve inceleme tamamlandığında bilgi verileceği bildirilmesine rağmen davacının 03.02.2011 tarihli ihtarnamesi ile iş akdini feshettiğini bildirdiğini, haklı fesih şartlarının gerçekleşmediğini,davacının çalıştığı dönemde fazla mesaisi olmadığından bir alacağı bulunmamakla birlikte alacağın zamanaşımına uğradığını, denkleştirme yapılan işyerlerinde haftalık 45 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılmayacağını,ara dinlenmeleri dikkate alındığında davacının günlük 11 saati aşan çalışması bulunmadığı gibi,

haftalık 45 saati aşan mesaisinin de bulunmadığı, giriş çıkışların kayıt altında tutulduğunu,genel tatil ve hafta tatili alacaklarının ödendiğini ve davacının her hangi bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ,toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fazla çalışma alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde 01.01.2010-08.02.2011 tarihleri arasında dönüşümlü olarak bir hafta 10.00-19.00 bir hafta 16.00-01.00 saatleri arasında 2 vardiya halinde çalıştığını belirtmiş ve bu beyanı ile fazla mesai çalışması konusunda kendisini bağlamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 01.01.2010-01.07.2010 tarihleri arasında haftalık 9 saat , 01.07.2010 tarihinden itibaren de 2 vardiya şeklinde çalıştığının kabulü ile haftalık 3 saat fazla mesai hesaplanmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74. yeni 6100 sayılı HMK.’nun 26. maddeleri uyarınca hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka şeye karar veremez.

Mahkemece davacının 01.01.2010 tarihinden itibaren 2 vardiya şeklinde çalıştığı yönündeki talebine rağmen talep aşılmak suretiyle 01.01.2010-01.07.2010 tarihleri arası haftalık 3 saat fazla mesai hesabı yerine davalı aleyhine olacak şekilde haftalık 9 saat fazla mesai hesabı yapılan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davacının fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.