Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/12471 K.2013/19557

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, sürekli fazla mesai yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini, en son 2011 yılı Ağustos ayı başında fazla mesai ücretlerinin ödenmesini talep edince haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davacının iş arkadaşına yumruk atıp sözle sataştığını, bu olayın akabinde devamsızlık yaptığını, bu nedenlerden dolayı iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, fazla mesai yapmadığını savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, haklı feshin kanıtlanamadığı, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını iddia ederek ücret talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası’nın 98/A maddesi hükmüne göre haftanın 6 günü günlük 9 saat çalışarak haftada 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve fazla mesai ücreti hesaplanmış, mahkemece 1/3 hakkaniyet indirimi yapılarak alacak hüküm altına alınmıştır.

Davacının yurt içinde tır şoförlüğü yaptığı ve aylık sabit ücret yanında harcırah alarak çalıştığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Bu çalışma biçimine göre davacı işçinin yaptığı fazla mesailerin zamsız kısmını aldığını, sadece %50 zamlı kısmını almadığını kabul etmek gerekir. Bu durumda davacı yararına fazla mesai ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hesap edilerek davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hazırlanan rapora göre karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.