Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/12699 K.2013/12967

vekili Av.... ... 2-... Kurye Hiz. Ltd. Şti. Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının hakkaniyet indirim oranına yönelik temyiz itirazı dışında kalan, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalı ... A.Ş.'ye ait işyerinde ara vermeden kesintisiz çalıştığını, 2005 yılında evrak üzerinde girdi çıktı yapılarak diğer davalının işçi imiş gibi gösterildiğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili davacının davalı nezdinde 2009 yılında çalıştığını, iş akdinin deneme süresi içinde feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davacının baştan beri davalı ... A.Ş'nin işçi olduğu, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile bu davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, diğer davalı hakkındaki davanın ise husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekilinin temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 06/07/2012 tarihli ilamı

ile, kısa kararın usulune uygun olmaması nedeni ile sair temyiz itirazları incelenmeden bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme, bozma öncesi delillere göre davalı ... A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Davalı ... ve Kurye Hiz. Ltd. Şirketinin alacaklardan sorumlu olup olmayacağı hususu ihtilaflıdır.

Davacı bir dönem davalı ... ve Kurye Hiz. Ltd. Şirketinde çalışmıştır. Dosyada sözleşme bulunmasa da bu davalının diğer davalı şirketin acentesi olduğu anlaşılmaktadır. Acente olan davalı ayrı bir tüzel kişiliğe sahiptir. Davacının çalıştığı şube bir süre davalı ... ve Kurye Hiz.Ltd Şirketinin işyeri olarak faaliyetine devam etmiş, acentelik ilişkisine son verilince davacının çalıştığı işyeri tekrar davalı ... şirketine geçmiştir.

Özetlenen bu safahata göre her iki davalı arasında işyeri devri mevcuttur. Mahkemenin gerekçesinde belirtilen acentenin işveren vekili olduğuna dair içtihada ilişkin somut olay içeriği bilinmemektedir. Davalılar arasındaki ilişkinin görünürde acentelik şeklinde olduğuna ilişkin mahkeme tespiti ise dosya kapsamındaki deliller ile desteklenmemektedir. Davalılar arasındaki acentelik sözleşmesi dahi getirtilmeden bu yönde bir sonuca ulaşılması doğru değildir.

Bu nedenle iş yeri devri kurallarına göre davalı 2 C Kargo ve Kurye Hiz. Ltd. Şirketini davacıyı kendi çalıştırdığı dönemdeki ücret üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatı (yapılan ödemeler dikkate alınarak) ve fazla mesai ücretinden davalı ... A.Ş. İle birlikte sorumlu tutmak gerekirken yazılı şekilde bu davalı hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davacının günde 5-7 saat fazla mesai yaparak çalıştığını iddia etmiş ve fazla mesai ücreti talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. İddiaların asılsız olduğunu savunmuştur.

Davacı tanıkları iddiayı teyit eder yönde beyanda bulunmuşlardır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına itibarla davacının haftanın 6 günü 1, saat ara dinlenme ile 8.30-20.00 saatleri arasında çalıştığı ve haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve buna göre fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Beyanı hükme esas alınan davacı tanıkları davacı ile bir süre birlikte çalışmışlardır. Bu nedenle davacının 08.30-20.00 saatleri arasında çalıştığını ancak kendisi ile birlikte çalışan tanıklarının çalıştıkları süre ile sınırlı olmak üzere ispatladığı kabul edilmeli ve bu dönem için fazla mesai süresi ve ücreti davacının 08.30-20.00 saatleri arasında çalıştığı benimsenerek hesap edilmelidir.

Davacının, kendi tanıklarının beyanları ile ispatladığı dönem dışındaki çalışma süresi bakımından ise davalı tanık beyanları dikkate alınmalıdır. Bu itibarla davacının 2007 Temmuz ayından 2008 Ağustos ayına kadar davalı tanığı ...'in belirttiği üzere haftanın 5 günü 08.30-18.00, cumartesi günü ise 08.30-13.00 saatleri arasında; 2008 Ağustos ayından fesih tarihine kadar ise davalı tanığı Cihan Bakır'ın beyan ettiği gibi haftanın 6 günü 08.30-18.30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek yasaya uygun ara dinlenme sürelerinin mahsubu ile varsa fazla mesai süresi ve ücreti hesap edilmelidir.

Yapılacak iş, yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde belirtilen hususlarda ek hesap raporu alıp diğer delliler ile birlikte değerlendirerek karar vermektir.

O halde davalı ... A.Ş. vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.