Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/13193 K.2013/19889

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 22/03/2004 tarihinden itibaren davalı şirkete ait işyerinde iş akdini çalışma koşullarında esaslı değişikliğe dayanarak feshettiği 20/08/2009 tarihine kadar çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ve kıdem tazminatına mahsuben 6.864,80-TL ödendiğini bakiyesinin ödenmediğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 22/03/2004 tarihinden 20/08/2009 tarihine kadar müvekkil şirkette çalıştığını, davacının fazla mesai ve resmi bayram ücreti alacaklarının olmadığı gibi zamanaşımına uğradığını, davacı işten ayrılırken kendisine kıdem tazminatının tamamının verildiğini, ücretinin bordrolarda doğru olarak gösterildiğini, davacının fazla mesai ve resmi bayram ücreti alacağının olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde iş akdinin feshedildiği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, davalı şirket tarafından 6.906,31-TL brüt kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının yapmış olduğu fazla çalışma saatleri ve ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, haftanın 6 günü 7.30-17.30 (cumartesi günleri 07.30-16.00 arası) işler yoğun olduğunda (haftada en az üç gün) akşam saat 21.00’ e kadar çalıştığını ileri sürmüştür.

Davalı, hafta içi 7.45-17.30, cumartesi 7.45-15.45 saatleri arasında çalışılıp idari personelin ayda 1 cumartesi izinli olduklarını savunmuştur.

Bilirkişi raporunda; davacının tanık beyanlarına göre haftanın 3 günü 07.30-17.30 saatleri arası, haftanın 3 günü 07.30-21.00 saatleri arası, cumartesi günü 07.30-16.00 saatleri arası çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak davacının haftada 1 gün çalışmadığı dosyadan anlaşılmaktadır. Çalışma saatleri haftanın üç günü 07.30-21.00 şeklinde, 2 günü ise 07.30-17.30 saatleri arası, Cumartesi günleri de 07.30-16.00 saatleri arası çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.