Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/13299 K.2013/12975

Av.... 2...Elektrik Elektronik Tic.Ltd.Şti. vekili Av.... Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı ... Ltd. Şti. işçisi olarak asıl işveren olarak diğer davalının işinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili davacının iş sözleşmesini devamsızlık yaptığından dolayı haklı nedenle son verildiğini,ödenmemiş alacağı bulunmadığını, diğer davalı vekili de davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna göre davanın davalı ... Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne, diğer davalı yönünden husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilinin temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 20/06/2011 günlü ilamı ile özetle işyeri devri kuralları uyarınca araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu dönemde davacının çalıştığı işverenlerin kimler olduğunun tespiti ile asıl işverenin de sorumluluğu cihetine gidilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece maddi hata talebinin 9.Hukuk Dairesi tarafından reddi üzerine bozma kararına uyularak davacının uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı görünen işverenlerin kimler olduğu araştırılmış,farklı sicil numaraları işyerlerinin davalı ... Ltd. Şirketine ait olduğu tespit edilerek bozma öncesi bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklardan her iki davalı asıl-alt işveren ilişkisi içinde oldukları gerekcesi ile müteselsilen sorumlu tutulmuştur.

Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ihtilaflıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının haftanın 5 günü 08.30-20.30, cumartesi günleri ise 08.30-13.20 saatleri arasında çalışarak fazla mesai yaptığını ancak ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir.

Dosyaya işyerine giriş çıkış kayıtları, puantaj belgeleri gibi çalışma saatlerine ilişkin yazılı delil ibraz edilmemiş olup davacı iddiasını ispat için tanık dinletmiştir.

Davacı tanıklarından işyerinde çok kısa bir süre çalışan tanığın beyanına itibar edilmesi mümkün değilse de,diğer davacı tanığı iddiayı teyit eder yönde beyanda bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına istinaden davacının haftanın 1 günü 08.00-17.00 saatleri arasında 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında cumartesi günleri de 12.30'a kadar çalıştığı kabul edilerek haftalık 15 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde mesainin başlangıç saatinin 08.30, bitiş saatinin 20.30 olduğunu iddia ve kabul ettiği halde tüm günler için mesainin 08.00'da başladığının ve haftanın 4 gününde mesainin saat 21.00'da bittiğinin kabul edilerek hesaplama yapılması 6100 sayılı HMK'nun 26.maddesi hükmüne göre hatalıdır.

Davacının haftanın 1 günü 08.30-17.00, 4 günü 08.30-20.30; cumartesi günleri de 08.30-12.30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek yasaya uygun ara dinlenme süresi tenzili ile fazla mesai süresinin ve ücretinin hesap edilmesi gerekir. Bu yönde ek hesap raporu alınıp bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra karar verilmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.